Opis
Gargarin to złożony, tradycyjny lek antyseptyczny w postaci proszku do sporządzania roztworu wodnego. Ze względu na powierzchowne, miejscowe stosowanie na błony śluzowe jamy ustnej i gardła, jego wchłanianie do krążenia ogólnoustrojowego jest minimalne. Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku zastosowania roztworu na uszkodzoną, owrzodzoną śluzówkę lub omyłkowego połknięcia płynu, związki boru łatwo przenikają do krwi. Ich farmakokinetyka charakteryzuje się wyjątkowo powolnym procesem wydalania przez nerki (trwającym nawet kilka tygodni), co przy zbyt długim stosowaniu stwarza ryzyko toksycznej kumulacji tych związków w organizmie.
Skład
- Substancje czynne: 100 g proszku zawiera 34,7 g tetraboranu sodu (Natrii tetraboras), 34,7 g wodorowęglanu sodu (Natrii hydrogenocarbonas), 15 g chlorku sodu (Natrii chloridum), 15 g benzoesanu sodu (Natrii benzoas) oraz 0,6 g mentolu (Mentholum).
- Substancje pomocnicze: Lek nie zawiera dodatkowych substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych na nośniki czy konserwanty.
Wskazania i działanie
Leczenie wspomagające roztworem sporządzonym z proszku Gargarin jest medycznie wysoce wskazane w zwalczaniu dolegliwości otolaryngologicznych, takich jak:- Stany zapalne gardła i migdałków: Infekcje o etiologii wirusowej i bakteryjnej objawiające się bólem, zaczerwienieniem, trudnościami w przełykaniu oraz obecnością czopów ropnych.
- Schorzenia błony śluzowej jamy ustnej: Terapia stanów zapalnych dziąseł (gingivitis), bolesnych owrzodzeń, aft, pleśniawek oraz podrażnień wywołanych noszeniem protez zębowych.
Wysoka skuteczność terapeutyczna preparatu wynika z wielokierunkowej synergii jego fizykochemicznych składników:- Działanie osmotyczne i oczyszczające (Chlorek sodu): W roztworze wodnym tworzy środowisko hipertoniczne. Poprzez zjawisko osmozy "wyciąga" wodę z obrzękniętych tkanek śluzówki, zmniejszając ich przekrwienie i obrzęk, a także mechanicznie wypłukuje zalegającą wydzielinę ropną.
- Zwiększanie pH (Wodorowęglan sodu): Substancja ta silnie alkalizuje środowisko jamy ustnej. Ponieważ większość patogenów odpowiedzialnych za infekcje gardła preferuje środowisko kwaśne, zmiana pH na zasadowe drastycznie hamuje ich namnażanie.
- Działanie antyseptyczne (Tetraboran sodu i benzoesan sodu): Wykazują właściwości bakteriostatyczne i grzybostatyczne, tworząc środowisko nieprzyjazne dla drobnoustrojów.
- Znieczulenie miejscowe (Mentol): Pobudza receptory zimna w błonie śluzowej, wywołując fizjologiczne uczucie chłodzenia, co skutecznie maskuje ból i pieczenie.
Dawkowanie
Prawidłowe przygotowanie roztworu jest kluczem do zachowania jego właściwości osmotycznych i leczniczych:- Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży (powyżej 12. roku życia):
- Odpowiednią dawkę proszku (zazwyczaj 1 płaską łyżeczkę, czyli około 5 g) należy wsypać do naczynia.
- Zalać proszek połową szklanki (około 125 ml) ciepłej (ale nie gorącej) przegotowanej wody i dokładnie wymieszać do całkowitego rozpuszczenia osadu.
- Technika przyjmowania:
- Przygotowanym płynem należy głęboko płukać gardło oraz jamę ustną od 2 do 3 razy na dobę.
- Płyn należy wypluć natychmiast po przepłukaniu. Roztworu bezwzględnie nie wolno połykać.
- Czas trwania terapii:
- Ze względu na obecność związków boru, leczenie nie powinno trwać dłużej niż 3 do 5 dni w ramach samoleczenia.
Przeciwwskazania
Aby zminimalizować ryzyko intoksykacji, zdecydowanie odradza się stosowania preparatu w następujących stanach klinicznych:- Uszkodzenia błony śluzowej: Rozległe rany, bardzo głębokie krwawiące owrzodzenia lub stany po świeżych zabiegach chirurgicznych w jamie ustnej (wysokie ryzyko wchłonięcia boraksu do krwiobiegu).
- Nadwrażliwość: Stwierdzone w wywiadzie reakcje alergiczne na boraks, mentol lub którykolwiek ze składników leku.
- Zaburzenia połykania: Choroby neurologiczne przebiegające z brakiem odruchu wykrztuśnego, co zwiększa ryzyko zakrztuszenia się roztworem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci stosujący leki zawierające pochodne kwasu borowego muszą wykazać się dużą odpowiedzialnością podczas terapii:- Toksyczność kumulacyjna: Tetraboran sodu (boraks) bardzo łatwo wchłania się z uszkodzonych błon śluzowych i przewodu pokarmowego, natomiast niezwykle wolno jest wydalany przez nerki. Przewlekłe połykanie płukanki prowadzi do toksycznej kumulacji boru, uszkodzenia narządów miąższowych, drgawek oraz ostrego zatrucia organizmu.
- Brak zastosowania wziewnego: Proszku nie należy stosować jako bazy do inhalacji parowych (parówek) na katar, ze względu na podrażniające właściwości drobnych frakcji soli.
- Kobiety w ciąży: Związki boru (w tym tetraboran sodu) posiadają udokumentowane, toksyczne i teratogenne działanie na rozwój embrionalny. Nawet przy miejscowym stosowaniu istnieje ryzyko ich wchłonięcia przez przekrwioną śluzówkę gardła do krwiobiegu matki. Z tego względu stosowanie leku Gargarin w okresie ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane.
- Matki karmiące piersią: Substancje czynne mogą przenikać do krążenia ogólnego matki, a następnie do pokarmu, stwarzając bezpośrednie zagrożenie toksykologiczne dla wrażliwych nerek noworodka. W okresie laktacji korzystanie z tego preparatu stanowczo nie jest zalecane.
- Dzieci (wytyczne wiekowe): Młodsze dzieci nie posiadają w pełni wykształconego, świadomego odruchu wypluwania płynów po płukaniu gardła, co nierzadko kończy się połknięciem roztworu. Wchłonięcie boraksu i wysokiej dawki soli u dziecka prowadzi do gwałtownych zaburzeń elektrolitowych i zatrucia. Stosowanie płukanki Gargarin u dzieci przed ukończeniem 12. roku życia jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Działania niepożądane
Przy prawidłowym stosowaniu (bez połykania płynu) działania niepożądane ograniczają się głównie do reakcji miejscowych:- Zaburzenia jamy ustnej (niezbyt często): Przemijające pieczenie, uczucie suchości śluzówki (wynikające z działania ściągającego soli), podrażnienie dziąseł lub przejściowa utrata smaku.
- Zaburzenia ogólnoustrojowe (rzadko): Występują niemal wyłącznie w wyniku omyłkowego, masywnego przełknięcia roztworu i obejmują: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, a w skrajnych przypadkach zatrucia borem – wysypkę złuszczającą, uszkodzenie nerek i splątanie nerwowe.
Przechowywanie
Aby proszek nie uległ zbryleniu i nie utracił swoich właściwości osmotycznych:- Przechowywać w suchym i całkowicie zacienionym miejscu.
- Temperatura w miejscu przechowywania nie powinna przekraczać 25°C. Po każdym użyciu pojemnik należy bardzo dokładnie i szczelnie zamykać, aby chronić zawartość przed wilgocią z powietrza.
- Lek należy umieścić bezpiecznie, w zamykanej szafce, bezwzględnie poza zasięgiem i wzrokiem małych dzieci.
Producent
Farmina sp. z o.o.
ul. Lipska 44
30-728 Kraków
