Szkarlatyna jest jedną z typowych chorób dla wieku dziecięcego. Jak powinna zareagować mama, kiedy jej pociecha zgłasza objawy mogące świadczyć o pojawieniu się szkarlatyny? Odpowiedzi na to i inne pytania znajdziesz w dzisiejszym artykule. Zapraszamy do lektury!

Vademecum szkarlatyny

Zacznijmy od tego, że mówimy o chorobie zakaźnej przenoszonej drogą kropelkową. Czynnikiem bezpośrednio odpowiedzialnym za wywołanie infekcji jest bakteria paciorkowca z grupy A – Streptococcus pyogenes. Nosicielami paciorkowców tego typu jest ok. 10-20% populacji. Płonica, bo taka jest też inna nazwa choroby, może wystąpić u osób nieodpornych na działanie toksyn erytogennych typu A, B lub C, z kolei u osób niewrażliwych na ich działanie paciorkowce mogą wywołać anginę. Szkarlatyna jest domeną wieku dziecięcego, choć i dorośli nie są wolni od możliwości usłyszenia takiej diagnozy. W dzisiejszym wpisie skupimy się jednak głównie na chorujących dzieciach. Te najczęściej zapadają na szkarlatynę w okresie jesienno-zimowym zarażane w dużych skupiskach rówieśników, np. przedszkolach.

Objawy szkarlatyny

Choroba „wylęga” się w okresie od 2-5 dni. Po tym czasie pojawiają się pierwsze objawy, wśród których młody człowiek może zgłaszać: ból głowy, wysoką temperaturę (39-40 st. C), intensywny ból gardła, a także dolegliwości układu pokarmowego – wymioty, nudności, bóle brzucha. U dziecka chorego na płonicę można zauważyć także powiększone migdałki, które w pierwszej fazie choroby, wraz z językiem, mogą być pokryte białawym nalotem. Z czasem zabarwienie języka zmienia odcień na malinowy, co jest jednym z flagowych objawów szkarlatyny. Kolejnym z nich jest drobnoplamista wysypka, która może pojawić się na całym ciele. Zmiany skórne są zazwyczaj najbardziej zauważalne pod pachami, pod kolanami, w okolicach pachwiny i na pośladkach. Kilka dni po ustąpieniu wysypki skóra małego pacjenta zaczyna się łuszczyć, szczególnie na stopach i dłoniach. Ostatnim typowym symptomem choroby jest rumień występujący na twarzy. Warto dodać, że rumień nie pojawia się w okolicach ust i nosa, a skóra w tych obszarach pozostaje blada.

Diagnoza, leczenie i powikłania

Dziecko zgłaszające wspomniane dolegliwości z pewnością należy zabrać do przychodni rodzinnej. Lekarz pierwszego kontaktu lub pediatra powinien określić, czy mamy do czynienia z płonicą, anginą czy może innym zakażeniem. W razie wątpliwości pomóc mu może badanie laboratoryjne, w którym szkarlatynę zdradzają zawyżone poziomy OB, ASO i leukocytów. W przypadku potwierdzenia opisywanej patologii stosuje się terapię farmakologiczną (głównie Penicylinę i jej pochodne). Leczenie trwa z reguły do 2 tygodni, w tym antybiotyk podaje się przez ok. 10 dni.

Brak leczenia lub źle dobrana kuracja mogą skutkować powikłaniami. O ile sama płonica nie jest w obecnych czasach groźną przypadłością, to konsekwencje nieleczonej szkarlatyny mogą być naprawdę poważne. Zalicza się do nich: zapalenie stawów, kłębuszkowe zapalenie nerek, gorączkę reumatyczną, zapalenie mięśnia sercowego, wrzodziejące zapalenie migdałków, ropne zapalenie zatok nosa, ropne zapalnie węzłów chłonnych. Brzmi poważnie, prawda? Dlatego z matczyną skrupulatnością powinnaś zadbać o to, by Twoje dziecko przed powrotem przedszkola lub szkoły odzyskało pełnię zdrowia.

ZAPYTAJFARMACEUTĘ

Odpowiemy na pytania i wątpliwości

(+48) 85 744 55 97pon-pt 07:00-16:00 sklep@cefarm24.pl